Duivel van Ster en Bot

DUIVEL VAN STER EN BOT - HORRORROMAN IN HET NEDERLANDS - BREDEVOORT VAN DEN BERG

Duik in de duisterste hoeken van de wildernis en je eigen verbeelding met een leeservaring die alle grenzen doet vervagen. Deze onuitspreekbare horrorroman, die zich afspeelt in de mystieke dennenwouden van New Jersey, is een verhaal van gruwelijke atmosferische spanning en psychologische diepgang. Volg een groep verdwaalde Britse soldaten tijdens hun vlucht door een oerwoud dat op geen enkele kaart staat, waar de wetten van de natuur buiten werking zijn gesteld. Hier huist niet zomaar een vijand, maar een intelligentie zo oud als de grond zelf, een wezen dat hun angst proeft en hun diepste herinneringen tegen hen keert. Dit is een aangrijpend verhaal over de ziel.

Deze meedogenloze psychologische horror laat je elke wanhopige stap van de personages meevoelen. Het verhaal is geschreven in een rijke, beeldende stijl die de lezer direct de dreigende, dichte bossen in zuigt. Je zult de klamme kou van het moeras ruiken, de sinistere stilte horen en de onverklaarbare gebeurtenissen die deze mannen tot hun uiterste drijven, zelf ondergaan. De plot ontvouwt zich met geniepige vaart en bouwt op naar een hoogpunt van kosmische verschrikking die je begrip van natuur en bewustzijn voor altijd zal veranderen.

Voor liefhebbers van historische fictie, diepgaande karakterontwikkeling en een nachtmerrie-ervaring die lang na de laatste pagina nazindert. Dit is meer dan een spookverhaal; het is een ontdekkingstocht naar de uiterste grenzen van menselijke veerkracht in het aangezicht van een onbegrijpelijk kwaad. Laat je meeslepen door dit literaire meesterwerk dat de essentie van pure angst weet te vangen. De antwoorden, en de monsters, wachten in de diepte van het dennenhout.

Dit angstaanjagende verhaal draagt een Christelijke boodschap in zich.

"Een klauwhoef drukte diep in de modder.

De eerste man stierf niet door een kogel, maar door de stilte.

Het was de stilte van een groot roofdier dat een vlo op zijn vel ziet.

Kapitein James Thorne zag Miller op zijn knieën in het moeras zakken. Het bos verslond alle geluid: het verre gekraak van musketten, het gedreun van de terugtocht, en het gegons van vliegen over het water.

Thornes commando van zevenenveertig loyalistische soldaten was drie dagen eerder naar de wildernis van New Jersey gevlucht, hun rode jassen geruild voor modderbruine jachthemden. De rebellen bezaten de wegen. Het bos was hun enige optie, een leemte op de kaart.

Privaat Miller begon te schreeuwen. Hij wees naar een dode den.

De anderen zagen alleen gedraaid hout en wenende hars. Maar de lucht rondom de boom was kouder.

"Krijg hem overeind," beval Thorne.

Miller krabde achteruit, zijn laarzen diep in de grond gegraven. "De Leeds-jongen," fluisterde hij. "Het weet dat we hier zijn."

Terwijl twee soldaten Miller overeind trokken, vingen Thornes ogen een verstoring in het mos vlakbij op. De afdruk van een klauwhoef in de modder."