Jak w witrazach

Kluczowe w tej ksiazce sa trzy pojecia: tozsamosc, religia i biografia. Opowiesc o zyciu jest swiadectwem losow poszczegolnej osoby i jednoczesnie narracja o wspolnotach, do ktorych przynalezy. Daje wyraz nie tylko zmaganiom z okresleniem siebie, lecz takze wyraza "My", w ktorym "Ja" jest zakorzenione. Z doswiadczanym, nazywanym, nieodnajdywanym lub traconym sensem zycia wiaze sie wlasnie tozsamosc. W ksiazce probuje odpowiedziec na pytanie o to, jak sie ksztaltuje tozsamosc osobista i zbiorowa, jak jest podtrzymywana i w jaki sposob podlega zmianom, a takze - jaka jest rola religii w tych trzech procesach. O religii na tym pieknym polwyspie mozna powiedziec, ze - podobnie jak w innych miejscach poradzieckiego swiata - przezywa "renesans", albo ze obserwowana zmiana to zbiorowa konwersja z ateizmu. Czy rzeczywiscie? Czym byl ateizm w zyciu moich rozmowcow i jak widza to teraz? Czym byl Zwiazek Radziecki? Jaki byl i jaki jest obecnie status prawoslawia, islamu i katolicyzmu? Odpowiedzi na te i inne pytania poszukiwalam w biograficznych narracjach, relacje zas miedzy doswiadczeniem poszczegolnych osob i grup, tozsamoscia, jej podtrzymywaniem i zmiana, a takze rola religii, sa zlozone i niejednoznaczne - jak w witrazach. Irena Borowik - prof. dr hab. w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Jagiellonskiego, gdzie kieruje Pracownia Spolecznych Badan nad Religia. Interesuje sie socjologia religii: teoriami religii, empirycznymi badaniami religijnosci w Polsce i na swiecie, przemianami w Srodkowo-Wschodniej Europie oraz metodologia badan. Autorka wielu publikacji krajowych i zagranicznych, redaktorka kilkudziesieciu prac zbiorowych polsko i angielskojezycznych, pomyslodawczyni i koordynatorka serii Socjologia Religii. Nalezy do licznych organizacji naukowych i jest czlonkinia komitetow redakcyjnych kilku czasopism. Od 1991 roku kieruje Zakladem Wydawniczym NOMOS.