Wiosna po wiedensku

Trudno wyobrazic sobie temperamenty, style zycia, poczucie humoru i stosunek do swiata bardziej odmienne niz w przypadku Katariny i Leo - artystki i policjanta, glownych bohaterow "Wiosny w Wiedniu". Ona uwielbia ryzyko, szybciej dziala, niz mysli, on jest niezwykle odpowiedzialny, a dzialania skrupulatnie planuje. Jest przy tym uosobieniem powagi, z ktora ona ciagle sie zderza, bo ma niezwykly talent do prowokowania. I nie z zadnego babskiego wyrachowania to robi, skad. Intryga w powiesci jest tak skonstruowana, ze wlasnie ona wskutek wyjatkowo perfidnego zbiegu okolicznosci staje sie w jednej osobie ofiara i... glowna podejrzana, ktora on musi scigac. Katarina to stuprocentowe wcielenie kobiecej zmiennosci. Posmakowala wielkiego sukcesu jako projektantka, ale stracila nagle wene. Ma wyobrazenie siebie bystrej i kreatywnej, ale panicznie boi sie byc "tepa owca", ktora we wlasnych oczach okazuje sie jednak raz po raz. Marzy o idealnej milosci, ale nie gardzi przygodnym seksem, jesli tylko jest odpowiednio barwnie oprawiony. Juz tak pomyslane ramy akcji stwarzaja wysmienite pole dla jej pomyslowego rozwijania. A jest jeszcze gromadka przyjaciol Katariny - ambitnych, oddanych, pomyslowych i mocno zwariowanych. Zaburzona psycholozka Yvonne zamiast pilnie przyswajane teorie zastosowac do siebie, gratis i z przejeciem diagnozuje wszystko dookola. Karol, ta najpiekniejsza, potrafi w najmniej oczekiwanych momentach zaprzeczyc najbardziej popularnemu sadowi o pieknych kobietach. Malarz w depresji Wujo calymi godzinami nie opuszcza zabalaganionego pokoju, ale gumowym uchem wylapuje sprawnie wszystkie odglosy Wiednia z przyleglosciami. A najbarwniejszy/a z nich, Wiktor-Wiktoria, podkresla swoja zmieniona plec nie tylko wyrazistym strojem. Tajemnica talentu Katarzyny Targosz jest, ze zadna z tych postaci - na pierwszy rzut oka tak jaskrawych - pod jej piorem nie staje sie karykatura. Kazda budzi szczere rozbawienie, ale i wywoluje sympatie, a nierzadko wzruszenie. Czytelnik wiec nie wpada w zlosliwa schadenfreude; wyraznie czuje, ze pisarka ilustruje cechy, ktorymi i on zostal przez los szczodrze obdarowany. "Wiosna po wiedensku" rozpoczyna nowa serie - JaneczKa - wydawnictwa JanKa. Beda to, jak ta, powiesci gatunkowo lzejsze niz dotychczas wydawane, pewnie tez przyjemniejsze w lekturze, bo traktujace o jasniejszych stronach zycia, jakosciowo rownie dobre. O autorce: Katarzyna Targosz, urodzona w 1982 roku w Tarnowskich Gorach. Z pochodzenia Slazaczka, z wyboru serca krakowianka, z przypadku mieszkanka Bukowiny Tatrzanskiej. Matka malego gorala, a wiec i po czesci goralka. Absolwentka hotelarstwa w SHMS w Caux-sur-Mountreux oraz geografii na Uniwersytecie Jagiellonskim. Z zamilowania pisarka i fotograf. Los rzucal ja po swiecie od przemyslowego Gornego Slaska po alpejskie wioski Szwajcarii. Ale to wlasnie Wieden i Krakow staly sie ukochanymi miejscami, a czas w nich spedzony inspiracja dla pierwszych powiesci. Uwielbia podroze, niebanalna architekture, piekne fotografie i wiedenska... spalarnie smieci. Szalenczo zakochana we wlasnym mezu.